Nisolomou

Photo by Stacey Zinoveva on Unsplash :)

Every year it’s the same feeling. The same bitter feeling that reminds me of an unbearable pain I have hidden inside my heart.

Every year I craved heartbreaks, endless talks about lost villages, lost eras, and the pain brought by that Saturday.

But this year it is not like that. This year with the publication of my book of poetry about the occupied villages of Karpasia, a small feeling came back from the depths of my heart, and which I daresay was always there.

Hope.

Where there is hope, there is the potential for great things to happen. even some that would have been considered impossible seconds ago.

These are called miracles.

And with all my soul I hope and know that with faith and mental strength, the miracle of peace will one day find us.

I do not forget.

--

--

Photo by Stacey Zinoveva on Unsplash :)

Κάθε χρόνο είναι το ίδιο συναίσθημα. Το ίδιο πικραμένο συναίσθημα που μου θυμίζει έναν αβάστακτο πόνο που έχω κρυμμένο μέσα στην καρδιά.

Κάθε χρόνο είχα όρεξη για σπαραγμούς, για ατελείωτες κουβέντες για τα χαμένα χωριά, τις χαμένες εποχές, και τον πόνο που έφερε εκείνο το Σάββατο.

Φέτος όμως δεν είναι έτσι. Φέτος με την έκδοση του βιβλίου ποίησης μου για τα κατεχόμενα χωριά της Καρπασίας, ένα μικρό συναίσθημα επανήλθε πίσω από τα έγκατα της καρδιάς μου, και που θαρρώ πάντα ήτανε εκεί.

Ελπίδα.

Όπου υπάρχει ελπίδα, υπάρχει η δυνατότητα να γίνουνε σπουδαία πράγματα. ακόμη και κάποια που θα θεωρούνταν αδύνατα το προηγούμενο δευτερόλεπτα.

Αυτά λέγονται θαύματα.

Και με όλη μου την ψυχή ελπίζω και ξέρω πως με πίστη και ψυχική δύναμη, το θαύμα της ειρήνης κάποτε θα μας βρει.

Δεν ξεχνώ.

--

--

Nisolomou

Nisolomou

Απλά ο μέσος ασυνήθιστος συγγραφέας σου. Γράφω λογοτεχνικά κείμενα. | Just your average abnormal writer. Writing literature texts. https://linktr.ee/nisolomou